Pelzmärtl

<<                          /\                              >>

Wal der Fritzla net der Brävste wor,
drum sogn zu ihm scho es ganze Johr:
„Des tena mir den Pelzermärtl sogn.“
Drum tut er a Angst vor ihm hobn.

Wals wies su weit wor kann andern wessn,
hat ihn der Vatä machen messn.
Er zieht sich als Pelzermärtl u,
mit Bort und Mantl und grossa Schuh.

Nehmt a an Steckn und an Sack,
wu er a wos Guts drina hat.
Bevur er nei is in die Stubn,
pumpert er im Gang drauss rum.

Des hat den Fritzla scho erschreckt,
drum hat er hintern Ufn sich versteckt.
Doch a der Vatä hat net gwisst, wie er des macht,
drum hat er des Gedicht aufgsagt:

„Drauss vom Walde komm ich her,
ich muss euch sagen es Weihnachtet sehr
und überall auf Tannenspitzen
sah ich goldene Lichtlein blitzen.“

„Du Mama,“ segt do der Fritzla hintern Ufn,
„worum is denn der Papa heit scho wieder bsuffn?“