Weidmannsheil

<<                           /\                              >>

Wal der Korl a eigfleischter Jäger wor,
geht er, wenn er Zeit hat, af die Jagd
und dass er naus konn wenn er will,
hat er sich a Jagdrevier pacht.

Da der Korl a guter Schütze wor,
hat mastns er a wos troffn,
des Wildbret gibt er seiner Frau,
dass sie tut dervu wos kochn.

Doch dauernd Wild wert ihr zuviel,
drum secht zu ihm sei Fra:
„Du kennerst doch a mol nebn hi schießn,
des machn doch andre Jäger a.“